مشرق ِخیال

سلام بر پسران و دختران گلم!(این درس ما را پیر کرد فرزندانم!)
حالتان خوب است؟ما که و ِری گود ایم!
آخر چگونه شرح دهم عمق بدبختی ها را؟بدبختی یعنی اینکه من دیروز صبح(در حالی که فرداش امتحان زبان دارم کتابمو گم کردم!) حالا مادر نگران و ما خوشحال!
آخر من اگر کتاب هم داشتم نمی خواندم!هیچ دگر زنگیدم به مریم و گفتم: تا ۵ بعد از ظهر تموم کن که من کتابتو می خوام! (بدون هیچ گونه خواهشی و لطفا!)
از کلاس کانون که بازگشتیم رفتیم دم در خونه شون که کتاب را بگیریم!(چون همسایه ایم!)خانوم فرموندن ساعت هفت بهت می دم و من هم پذیرفتیدم!هیچ دگر ساعت هفت کتابو گرفتم و مثلا خوندمده و نیم هم بهش پس دادم که بچه دوره کنه و اما خودم... (حالا سریال ها رو هم دیدما!!!)
امروز امتحان دادیم؛
چقدر امتحانش سهل گونه بود!
و طبق معمول ۲۵ صدم غلط داریم که اون فیکس است.
ولی دیدید استعداد نهفته ی ما را!
یک خبر جدید:از این به بعد پاسخ نظرات را می دهیم!شما با ذوق و شوق بیایید و جوابتان را بخوانید!

الان داریم طالبی و بستنی می خوریم،یعنی نه می نگیریم! (آب شدنش را!)
تا آب نشده می خوریمش همی!
اینم عکس:    (چون دفعه قبل دیدیم که شما فرزندان نازنینم چگونه حسرت آش را خوردید و بسی لذت بردیم گفتیم این را هم ببینید)

از حالت دستم مشخص است که دارد می شکند...

این رنگ سبز به چه معناست؟