گيلک نباشيد و حس و حال ِ مرا ، هنگام ِ گوش دادن به اين آهنگ درك كنيد؟!
نه ! اين غير ممكن است.
فقط و فقط يك گيلک ، مي تواند دليل ِ اشک هاي ِ جاري بر گونه هايم را ،
هنگام شنيدن ِ جملات ِ خواننده ، درک كند ..
پ.ن : شعر ِ گرمی یه ! :)
منگنه شده:
راستش من حس کردم باید اینجا یه چیزهایی رو بگم. اونم اینکه من با شروع مدارس چون دیگه شوخی و اینا نیست باید ساعت کار با نت رو کاهش بدم و برای این کار باید از بعضی از چیزها بزنم... توی اون یک ساعتی که هر روز میام اینجا فقط وقت دارم کامنت های اینجا رو بخونم. شاید پستی بنگارم ! و گوگل ریدرم رو بخونم ! دیگه فرصتی واسه کامنت گذاشتن نمی مونه برام. منو ببخشید ولی درکمم بکنید دیگه! نیازی نیست اینو بگم چون همه تون می دونین که من همه ی سایت ها و وبلاگهایی رو که حتی یک بار هم دیدم تو گوگل ریدرم دارم چه برسه به وبلاگهای شما ! پس تو این که می خونمتون شک نکنید... دوست دارتان :)
به نسیمی همه راه به هم می ریزد
کی دل سنگ تو را آه به هم می ریزد؟
سنگ در برکه می اندازم و می پندارم
با همین سنگ زدن ، ماه به هم می ریزد
عشق،بر شانه ی هم چیدن چندین سنگ است
گاه می ماند و ناگاه به هم می ریزد
آنچه را عقل به یک عمر بدست آورده ست
دل به یک لحظه ی کوتاه به هم می ریزد
آه! یک روز همین آه تو را می گیرد
گاه یک کوه به یک کاه بهم می ریزد
...فاضل نظری...
پ.ن: این شعر رو خیلی دوست دارم.امروز صبح حفظش کردم.من معمولا شعر هایی رو که دوست دارم حفظ می کنم تا وقتی اعصابم خورده با خودم تکرارشون کنم.خیلی آرامش بخشه!
پ.ن۲ [جالب!] : برین تو این سایت: http://www.star28.net/snow.html?msg=fatima
و اسمتون رو به فینگلیش بنویسین و بعد submit رو بزنید و منتظر باشید ببینید
اون پنگوئن خوشگل براتون چه می کنه!!!
نشنو از نی، نی حصیریست بینوا بــــــشنو از دل خانه امن خدا
نی بسوزد مشتی خاکستر شود دل بسوزد خانه ها ویران شود.
خداوندا!
اگر روزی بشر گردی
ز حال بندگانت با خبر گردی
پشیمان می‌شوی از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.
خداوندا تو مسئولی.
خداوندا تو می‌دانی که انسان بودن و ماندن
در این دنیا چه دشوار است،
چه رنجی می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است.
.JPG)
و در خلسه ای سبز بودم که ناگاه / تو از قلب پاکم خدا را گرفتی!
منبع این بیت: http://www.baharesepid.blogfa.com/
ای مرغک سرگشته ، کدامین هوس آموز
بی بال و پرت دید و چنین بست به بندت؟
ای آهوی تنهای گریزان پریشان
خون میچکد از حلقه پیچان کمندت.
ای جام به هم ریخته، صد بار نگفتم
با سنگدلان یار مشو میشکنندت.
آه ، ای دل آزرده ، درین هستی کوتاه
آتش به سرم میرود از آه بلندت.
جان در صدف شعر ، گهر کردی و گفتی
صاحبنظرانند ، پشیزی بخرندت.
ارزان تر ت از هیچ گرفتند و گذشتند
امروز ندانم که فروشند به چندت؟
جان دادی و درسی به جهان یاد گرفتی
ارزان تر ازین درس محبت ندهندت.
فریدون مشیری
