مشرق ِخیال

من ، مستم.
من، مستم و ميخانه پرستم.

راهم منماييد،
پايم بگشاييد!

وين جام جگر سوز مگيريد ز دستم!
مي، لاله و باغم
مي، شمع و چراغم.
مي، همدم من،
هم‌نفسم، عطر دماغم.
خوشرنگ،
خوش آهنگ
لغزيده به جامم.
از تلخي طعم وي، انديشه مداريد،
گواراست به كامم.

در ساحل اين آتش.
من غرق گناهم
همراه شما نيستم، اي مردم بتگر!
من نامه سياهم.

فرياد رسا!
در شب گسترده پر و بال
از آتش اهريمن بدخو، به امان دار
هم ساغر پر مي
هم تاك كهنسال.
كان تاك زرافشان دهدم خوشه زرين
وين ساغر لبريز
اندوه زدايد ز دلم با مي ديرين

با آنكه در ميكده را باز ببستند
با آنكه سبوي مي ما را بشكستند
با محتسب شهر بگوييد كه:
هشدار!
هشدار!
كه من مست مي هر شبه هستم.

پ.ن: این شعر رو خیلی دوست دارم.امروز صبح حفظش کردم.من معمولا شعر هایی رو که دوست دارم حفظ می کنم تا وقتی اعصابم خورده با خودم تکرارشون کنم.خیلی آرامش بخشه!

پ.ن۲ [جالب!] : برین تو این سایت: http://www.star28.net/snow.html?msg=fatima  
                       و اسمتون رو به فینگلیش بنویسین و بعد submit رو بزنید و منتظر باشید ببینید
                       اون پنگوئن خوشگل براتون چه می کنه!!!