مشرق ِخیال

دیشب که روی تخت خواب ِ خودم خوابیدم، واقعا خدا را شکر کردم.
در اعتکاف ما بعد از ظهر ها حدود ۲ تا ۳ ساعتی می خوابیدیم و بعد تا ۴:۳۰ صبح بیدار بودیم و بعدش دوباره می خوبیدیم تا ساعت ۱۱ صبح فردا. خوابمان کم بود ولی اصلا اذیت نمی شدیم...
آنجا هم فرزندان نازنینی داشتم مثل شما !
همه شان را دخترم خطاب می کردم !
کلا خیلی دخترهای خوبی داشتم کلی با هم صمیمی بودیم...
از بحث ِ اصلی منحرف شدم...مممم...آهان !
داشتم از رخت ِخواب و سکوت می گفتم.
آنجا ما سرمان شب ها زیر پنکه ای بود که خدا می داند چه صدای ناهنجاری داشت !
ما ایشون را هلیکوپتر خطاب می کردیم...
متاسفانه یکی دیگر از سختی های خواب در آنجا این بود که من باید بین دو تا از دوستان "طاهره و زهرا" می خوابیدم که این کار بسی سخت تر از قبلی بود !
از فرط فشار زیادی که به من می آمد در آن جای کم آن هم بین دو نفر که باد پنکه را هم سانسور کرده اند تا به من نرسد نصف ِ شب ها از خواب بیدار می شدم ولی چه فایده ! اینها اصلا متوجه سختی های من نبودند ! صبح ها آنقدر کش و قوس می آمدم تا بدنم از حالت ِ پرس به حالت عادی اش بر گردد ! (مجادله هم که نمی توانستیم بکنیم ! اعتکاف را باطل می کرد !) ولی ما کم نمی آوردیم و...
درشب های بعد جبران می کردیم
وقتی همه خواب بودند !
ما نقشه های شومی برای این دو می کشیدیم !
که البته درصد کمی از آنها عملی شد !
بر روی طاهره که اصلا اثر نمی کرد چون انگار نه انگار که خواب است !
گاهی دست روی نبضش می گذاشتم تا ببینم اعمال حیاتی دارد یا نه !
جالب اینجاست گاهی طاهره را صدایش می کردم ... نگاهم می کرد ... من حرف می زدم بعد او دوباره می خوابید. ولی فردا صبح می گفت من یادم نمی آید ! مگر تو با من حرف زدی !!!
هیچ وقت نمی توانستیم چیزی را بدون گشتن پیدا کنیم !
بلا استثنا همیشه در حالش گشتن دنبال وسایل دیگران و خود بودیم !
تاثیر خوب دیگری هم که داشت این بود که ما هم زیستی مسالمت آمیزی با حشرات پیدا کردیم.
چه سوسک های بالدار و کفش دوزک و ... (که ما قبلا از دیدنشان وحشــــت داشتیم!)
کلا شب و روزهای سختی بود ولی خیلی هم لذت بخش !
راستش باعث شد ارتباط من با قرآن محکم تر شود !
و کلا خیلی تاثیرات خوبی روی من گذاشت.
تاثیراتی که همه ش دعا می کنم بمانند...
تا بعد