به نام بخشنده ترین

امروز دبیر ادبیاتمون داشتن برامون قبل امتحان یه توضیحاتی می دادن در مورد ایران قدیم و ... بعد یه اشاره ای کردن به اینکه در اون زمان ها تقی به توقی می خورد جشن می گرفتن...پادشاه می خندید،پادشاه عطسه می کرد نمی دونم اول بهار و اول پاییز و کلی مناسبت که الان اصلا بهشون اهمیت نمی دیم...حالا درسته اون قسمت پادشاه (شوخی بود) الان نمی تونه اجرا بشه ولی برای دادن روحیه ی خوب به مردم بیان تو تلویزیون یه روز ره به عنوان روز بخشش و بخشندگی اعلام کنن...صبح خانم رافعی بیاد با اون صدای پرانرژی تو رادیو بگه روز مهربونی مبارک!
چی میشه مگه؟؟؟
می دونین چقدر تو روحیه مردم تاثیر خوبی داره...اینکه بیاد به خودش تلقین کنه که من باید امروز رو حداقل عصبانی نشم و ببخشم...همین باعث میشه روحیه ی بخشش در ما بیدار بشه و حتی فعال...(البته بخشش زیاد هم خوب نیستا)
من خودم توی تقویم کوچولوی خودم می خوام این کار رو انجام بدم...چی؟؟؟ ...اینکه بیام یه سری روز ها رو به همین صفات خوب و زیبا نام گذاری کنم...شما چی؟!


پی نوشت: کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت!