41
سلام...
تجربه ی خوبی بود.با نحوه ی مسابقات تیراندازی آشنا شدم.با اینکه می دونم برنده نمی شم ولی خیلی دوست دارم بدونم چندم میشم آخه خیلی هایی که اونجا بودن سه چهار ساله تیراندازن و من یه ماه و خیلی بهتر از من زدن. اونا ۱۷۰...۱۶۸...۱۶۷ آوردن ولی من ۷۹ .احتمال انتخاب شدنم کمه ولی حالا تا اومدن نتیجه صبر می کنم تا بینم قسمت چیه...ولی مطمئنم به مربیم بگم نمرم شد ۷۹ کلی تشویقم می کنه...هیچ وقت نمیگه بد بود...خیلی دوستشون دارم...خودشم می گفت برای برنده شدن نرو فقط برو که بدونی مسابقات چه جوریه اصلا...از مدرسه مون یه سال سوم انسانی که سه سال بود دست به تفنگ نزده بود و قبلنم کار نمی کرد فقط شکار می رفت خیلی خوب آورد شد ۱۶۹...کلی تشویقش کردم...ولی یه افاقی افتاد به خودم امیدوار شدم...یکی از مربیهایی که اونجا بود داشت با یه خانمی که بالای سر من بود صحبت می کرد که این دختره کیه؟خیلی استیل واستادنش و اسلحه دست گرفتنش قشنگه
...اومدم بیرون همون سال سومی که باهامون بود بهم گفت عالی اسلحه رو گرفته بودی دستت،خیلی قشنگ بود...منم خدا رو شکر کردم گرچه درست نزدم ولی خوب واستاده بودم و به قول مربی مون این مهمه.آخه همیشه ایشون روی این تاکید دارن که استیل واستادنت درست باشه مهمه نه تیری که می زنی
.چیزی که شاید فقط ۷،۸ نفر از اون جمعیت ۵۰ نفری رعایت کردن(تعریف از خود نباشه ها).
هرچه دلم خواست نه آن می شود
هرچه خدا خواست همان می شود
تا ببینیم خدا چی می خواد